Het initiatief
 

Het doel.

De ideale situatie is dat wij als groep van eigenaren van percelen (maar ook huurders en andere belanghebbenden), binnen de kaders die de wet stelt, een eigen netwerk aanleggen en dat we daarover anderen diensten aan ons laten leveren. Dit kan gewoon! Als wij dat met zijn allen willen. 

Waarom een stichting èn een coöperatie?

In die situatie is het nodig dat we een gezamenlijke instantie maken die over dit gezamenlijke eigendom waakt. Die instantie is er en die heet Veenglas. Ze is samengesteld uit een stichting Veenglas en de Coöperatie Veenglas.


Uiteraard komt met dit eigenaarschap ook verantwoording om de hoek kijken. “Bezit baart zorg” leerden onze ouders ons al.

Waar je vroeger overal zelf voor diende te zorgen, zijn tegenwoordig overal dienstverleners voor. Je hoeft als klant je nieuwe bed niet zelf op te halen bij de slaapwinkel. Nee, je laat hem thuisbezorgen. Wie doet dat dan? Ook daar zorgt de winkel voor. Ze hebben allerlei contacten met transportbedrijven die, elke met hun eigen kwaliteiten, het door jou bestelde bed komt brengen en soms ook nog monteren. Opmaken met je eigen dekbed moet je dan wel zelf doen.

Op dezelfde manier worden ook glasvezelnetwerken aangelegd en in werking gehouden. De volgende figuur (Figuur 1) werd in 2015 getoond op de eerste bijeenkomst in het Dorpshuis te Veenhuizen.

Figuur 1: Beeld 15 van presentatie in Dorpshuis Veenhuizen op 29-5-15

We zien daarin aan de linkerzijde de rol die een grote kabelaar als Ziggo inneemt, van “fabrikant van internet” (boven) tot en met de kabel waarmee het in de woning wordt afgeleverd (onder).

Aan de rechterzijde zien we de situatie als die is als Wehkamp jou een bed verkoopt. Het huurt een transportbedrijf als Selectvracht in om het bij jou te krijgen. Selectvracht maakt daarbij gebruik van de openbare weg die eigendom is van een overheid. Hier weergegeven met het logo van onze gemeente (rechtsonder).

Zo dient elke normale marktsituatie te zijn: de klant heeft een keuze.

In onze situatie zijn wij zelf de eigenaar van de infrastructuur (de weg, het donkergekleurde blokje met de afkorting NO) en stellen dat open aan leveranciers van diensten (ook wel service providers, of korter: providers, genoemd, afgekort met SP). Door deze opzet is het in de toekomst dus ook mogelijk om andere providers (aanbieders) de gelegenheid te geven te leveren via ons netwerk.

Net als bij een normale weg behoeft ook een glasvezelnetwerk onderhoud en bewaking. Gaten in de weg moeten worden gedicht en de weg dient veilig gebruikt te kunnen worden, door iedereen die dat wilt. Dit is de plek voor de Communication Operator (CO). Zie ook deze pagina voor een verdere uitleg.

Dus hier alles nog een keer op een rij:

  1. De Provider sluit overeenkomsten tot levering van diensten aan abonnees en levert die door uitbesteding van die taak aan een transporteur (de Communication Operator).
  2. De Communication Operator verzorgt het transport en ontvangt daarvoor geld. Van dit geld betaalt hij de Network Operator (de eigenaar van de infrastructuur) een bedrag als vergoeding voor het gebruik van het netwerk.
  3. De eigenaar van het netwerk (de Network Operator, Veenglas) ontvangt dus die vergoeding voor het gebruik van de infrastructuur. Daarvan wordt onderhoud en rente en aflossing betaald maar er wordt ook een reserve opgebouwd voor de toekomst.

Zo ontstaat beetje bij beetje de volgende figuur:

Figuur 2: Beeld 11 van de presentatie van 30-3-18

We zien in fguur 1 allereerst de geldstroom (de rode lijnen) van de abonnees naar de Service Provider (SP) en vervolgens naar de Communication Operator en de Network Operator, Veenglas dus.

De geldstroom wordt gaandeweg het traject naar beneden vertaald naar levering van diensten (de groene lijnen) die uiteindelijk bij de bewoners terechtkomen.



Deze opzet heeft de volgende positieve eigenschappen:

De Service Providers doen waar ze goed in zijn: het produceren en leveren van diensten en content (televisie, telefoon en internetdiensten). Zij leven met de dag. Hun aanbod kan wijzigen en hun klanten ook. Abonnees melden zich aan en zeggen op, ze innen het maandelijkse abonneegeld.

De Communication Operator spant zich in om zijn vak uit te oefenen: het configureren en op de been houden van routers en switches; allemaal ICT-apparaten die zich bevinden in de POP-kast bij ons op de hoek, in een datacentrum in Amsterdam en voor een klein deel in jouw meterkast. Allemaal nodig om het licht uit het Amsterdamse datacentrum in je woning te laten arriveren. Ze weten dus alles van die ICT-apparatuur en kunnen daarin de beste keuze maken. Deze apparatuur heeft een levensduur van doorgaans 5 tot 8 jaar en wordt bij voorkeur door hen zelf aangeschaft.

Veenglas tot slot heeft als Network Operator in dit verhaal eigenlijk een saaie taak:

  1. ze haalt geld op of leent dit bij een financier,
  2. legt kabels in de grond en plaatst een POP-kast,
  3. ze contracteert een partij als Communication Operator,
  4. nodigt Service Providers uit om op het netwerk te leveren en
  5. krijgt elke maand het geld (dat overblijft) van de Communication Operator om de rente en aflossing te betalen.

Op deze manier is Veenglas (met haar leden) er van verzekerd dat alles blijft draaien; eenieder doet waar die goed in is en iedereen krijgt zijn deel.

Veenglas is goed beschouwd te vergelijken met een vastgoedonderneming: ze initieert de bouw van een appartementengebouw en exploiteert dat door de appartementen te (laten) verhuren.